Scheepsjournaal 09-2: Nog steeds in Nederland

Donderdag 28 mei 2009.
Nog steeds in Nederland!

Het zit ons niet mee. Nog steeds zijn we het land niet uit.
Enfin, het zit zo.

Na een avondje gezelligheid met Elske en Ed de volgende ochtend om 5.10 uur losgegooid bij de Roompotsluis, waar we ongestoord geslapen hebben. Op weg naar IJmuiden, een trip van 65 zeemijlen.
Al snel bleek dat de stuurautomaat weer een nieuw defect vertoonde. Dit keer weigerde MUTS (zo hebben we haar genoemd, al vorig jaar) op de windrichting te zeilen. Dat houdt in dat ook de tacking modus niet werkt en die heb je juist nodig bij het overstag gaan.
Dus… weer contact met de betreffende monteur. Die bleek pas na pinksteren tijd voor ons te hebben. Dus 2 juni. Ik heb Jef nog nooit zien ontploffen, maar nu gebeurde het toch echt. Woorden als “volstrekt onacceptabel” etc. etc. rolden zijn mond uit.
Uiteindelijk, heeft een andere monteur Jef telefonische opdrachten gegeven: check dit, doe dat, en heeft een diagnose gesteld. Het resultaat was dat er een klein wit doosje vanaf de hoge visserskade in IJmuiden bij ons aan boord werd geworpen door de monteur met een vervangend onderdeel.
MUTS werkt weer goed.

Vrijdag 29 mei 2009.
Vandaag maar een dagje aan de steiger in IJmuiden. Mijn baarmoeder heeft de afgelopen nacht uitgekozen voor de GROTE schoonmaak. 5 Keer mijn bed uit, nauwelijks geslapen. Lekker met een kruik op mijn buik op de bank. Alsof ik thuis ben.

Zaterdag 30 mei 2009.
Dit moet een goede zeildag worden. Wind goed zo’n  krachtje 4 a 5, veel zon, goed zicht, soppige stuiter zee. Alles zit mee. En daar gingen we, als een speer. 9, 10 knopen en nog 1 knoop stroming mee ook nog. Kan niet stuk, toch??? Of… wat nou weer, wat doet dat scherpe jacht daar? Haalt hij ons in? Ja verdomd. We worden ingehaald. Door een monohull. SHIT.
1 zeilboot is plezier, 2 boten is een race.
Ze ging niet veel harder dan wij, een beetje maar en tergend langzaam kwam zij naast ons varen. Eigenlijk is zeilen hard werken en vooral nu MOESTEN alle zeilen opnieuw getrimd. De piloot van het andere schip keek  grijzend toe. Hij zag de grote glimmende medaille al hangen.


Jef frummelde wat aan de onder-lijk-strekker ofwel de smeerreep en zette daarmee het zeil wat boller. Het resultaat mocht er zijn. De snelheid nam met 10 procent toe en heel langzaam had de andere schipper het nakijken.
‘s Avonds om een uur of 6 drooggevallen op een bankje onder Vlieland.
En dat moeten we duidelijk nog eens oefenen.

In ieder geval, Jef heeft wad gelopen, weliswaar met een anker van 20 kilo onder z’n arm, maar toch.

Zondag 31 mei 2009. 1ste pinksterdag.
Van Vlieland (op een zandbank) naar Vlieland (jachthaven).
Omdat het anker voor de verandering dit keer handmatig uitgegraven moest worden, heeft Jef weer een klein wadloopje gehad. Wat zit zo’n ding toch diep;))
En toch werd het een chilldag. Pieter en Marion zijn met vrienden ook op het wad en komen naar dezelfde jachthaven. Hartstikke leuk om hen onze boot te laten zien.
We zijn het hele eiland over gefietst, in ieder geval ver voorbij “halfweg”.

Maandag 1 juni 2009, 2de pinksterdag.
Uitgezwaaid door Pieter, Marion en hun vrienden op weg naar Schiermonnikoog. Heerlijk boven de eilanden langs. Ook hier allemaal hele ondiepe stukken. We zagen grote masa’s vogels die zich te goed deden aan de vele vissen net onder het wateroppervlak. Ik krijg dan de neiging even een slagje te maken met maar een heel klein stukje zeil, lijntje overboord en ‘s avonds verse vis in de pan. Verrukkelijk.

Dinsdag 2 juni 2009.
Vannacht heerlijk geslapen op een hobbelige zee ten zuiden van Schier. Veilig aan het anker. Wel weer vroeg op dit keer vanwege de bakboord motor die het steeds opgeeft. Jef denkt dat er lucht in het brandstofsysteem zit. Hij valt steeds uit. Onbetrouwbaar dus dat wordt weer sleutelen. Helaas kreeg hij het ontluchten niet voor mekaar en we besloten naar de wal te varen om een Volvo-Penta monteur te raadplegen. Gelukkig had deze tijd en zou na de lunch in de vissershavan van Lauwersoog bij ons aan boord komen. Maar goed, toch nog even wat proberen. Ik moest een slang aanpakken terwijl ik op mijn kop in de bakskist lag met mijn arm ver uitgestrekt en er natuurlijk nog niet bij kon. Maar ik ben niet voor 1 gat te vangen en wist nog een klein luikje te openen waar ook een stuk dieseltank zit. Daar zag ik 2 kranen die haaks op de leiding stonden. Van edelsmeden weet ik dat ze dan dicht staan.

En ja mm…ja… wisten jullie dat onze boot ook benzinekranen heeft, maar dan voor diesel, nou die stonden dus dicht.
Een interessante gedachte is waarom de stuurboordmotor wel zonder storing liep.

Net Peter en Floor uitgezwaaid, die bij ons aan boord gegeten hebben.

En een foto hoe we in de binnenhaven van Lauwersmeer liggen.

Groetjes, ook van Jef,
Marin.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: